Foto
Maandag 14 Oktober tot  Woensdag 16 Oktober 2013

Spullen ingepakt en op weg naar Tuk Tuk., We kunnen de hele trip maken naar het verzamelpunt in Laayoune maar dat vinden we iets te veel van het goede, besloten is onderweg te stoppen en daar te overnachten. Het voordeel is dat we in het licht aankomen en alle tijd hebben even lekker uit te waaien op het strand.  De bedoeling was om de tenten uit te klappen maar Pino had niet zijn beste dag vandaag en we hebben een strandhuisje genomen.  Dat was wel heel luxe voor 15 euro oer nacht.  In ons mini huisje hebben we koffie gezet voor ADHD en team Edjo.  De groep is een beetje uitgedund, maar niet minder leuk. Tegen zonsondergang hebben we een strandwandeling gemaakt en het is heerlijk om er geen andere toeristen tegen te komen.  Voor de gelegenheid en gewoon omdat het kan gaan we uit eten vanavond.  Een leuk restaurantje aan de promenade uitgezocht. Oftewel het enige restaurantje.  Bij de bestelling ging het al wat moeizaam want de manager wist niet precies wat ze wel en niet hadden.  De goede man is een paar keer heen en weer gelopen maar hij wist het zeker, ze hadden vis spiesjes en spaghetti. De heerlijke vis spiesjes stonden na 45 minuten , heerlijk geurend, op tafel. Van de rest van de bestelling was geen spoor te bekennen.  De manager er bij geroepen. De goede man was wat heen en weer aan het rennen om na 10 minuten met een stralende lach te vertellen dan ze geen spaghetti hadden.  We hebben maar een omelet besteld want het was al bijna 10 uur in de avond.  Na het eten een koffie besteld en 1 thee. De thee moet nog geserveerd worden. We hebben een top avond gehad.  This is africa!  Doordat we een relatief  korte aftand moesten afleggen konden we uitslapen.  Met frisse moed en een topfitte Pino zijn we naar het bedouine kamp gereden, waar we de andere teams zouden ontmoeten. Het is weer briefing tijd. Het bedouine kamp ligt in de woestijn ver van de snelweg. Dat betekend 4x4 aan en scheuren naar het kamp.  We waren een van de eerste en 3 op reis kwam snel na ons binnen. Ze hadden een waterputbad gebouwd. Met uitzicht op de woestijn, voetjes in het water en een biertje in ons hand hebben we de zon in de woestijn zien zakken.  Magische momenten.  Een aantal teams ontbraken nog maar die waren later vertrokken door mankementen aan de auto. Rond 5 uur in de ochtend kwamen de teams aan. Helaas hebben Dennis en Janine die nacht een frontale botsing gehad en ze zijn overgebracht naar het ziekenhuis in Laayoune. Met tegenzin, een vreemd gevoel in onze onderbuiken en met tranen in onze ogen zijn we door Laayoune gereden. De rally moet gereden worden en rijd om stil te blijven staan is er niet. Gert-Jan en Jans zijn bij Dennis en Janine achtergebleven.  Van de groep waarmee we van zolder naar Antwerpen zijn gereden ontbreekt nu de helft. Alsof je geamputeerd bent.  Onderweg naar onze volgende vertrekpunt Dakhla hebben we Tonny en Edeltraut moeten achterlaten want de schakelbak is ontploft.  Gelukkig waren we nog niet heel ver op weg en hebben de andere teams en wij ze op kunnen vangen. Kan deze dag nog erger! De auto zou opgehaald worden en het werd later en later. We moesten door en nu zijn we als enige over van ons vertrek punt uit zolder. In de Avond kwamen we bij het hotel in dakhla aan. Door een tekort aan kamers hebben we in een rieten hutje geslapen met veel te veel muggen. Er was wel een zwembad en dat maakte veel goed.  We moeten ons klaarmaken voor de grensovergang met mauritanie. Om 11 uur worden we verwacht op het verzamelpunt, een half uur van de grens. 


 


Comments




Leave a Reply