Foto
Donderdag 17 oktober tot 19 oktober 2013

Het is vroeg op staan tijd en rond 10 uur waren we op plaats van bestemming.  Alle teams druppelden binnen en we hebben genoten van meerdere cappuccino’s.  We zaten in een open hotel lobby en doordat het een islamitische feestdag was waren de obers en de keuken personeel  geheel van slag. Als cappuccino kregen we warme melk en omdat ze er niets van begrepen hebben we er zwarte koffie bij besteld.  Bij het weg gaan moesten er nog veel koffies afgrekend worden die niet besteld waren.  Na wat gesteggel, op weg naar de grens. Niets had ons voor kunnen bereiden op de temperaturen en het troosteloze niemandsland bij de grens.  Oververhit wachten aan de grens, de auto uitvoeren en de paspoort controle. Na enkele uren mochten we 10 auto’s per keer door het mijnenveld rijden.  Uitgebrande auto’s vergane caravans en  veel schroothoop waardige voertuigen later stonden we aan de grens van mauritanie.  Hier begon het circus opnieuw. Auto invoeren, auto verzekeren en de douane.  Een aantal uren later en gelukkig een paar graden minder omdat  het einde van de dag naderde konden we op weg naar onze eerste overnachtingsplek.  Nouadhibou is de plaats en de camping is een zandbak met wat hurk wc’s.  Geld wisselen, tentje opzetten, maaltje koken en dan rust. Het was een onverwachtste gezellige avond en rond 23 uur kwamen we er achter dat er een soort van discotheek naast de camping was.  De muziek was zo hard dat ik voor het eerst mijn oordoppen ingedaan heb. Een aantal zijn wezen kijken maar de disco was en bleef leeg.  Het wordt een vroeg vertrek naar de sahara morgenochtend.  We konden kiezen uit twee routes.  De zware en de lichte. We zouden hoe dan ook samen komen om ons kamp midden in de sahara op te slaan.  Hoe dan ook, je kon twee dagen in de sahara crossen en omdat wij  dezelfde route wilde nemen als onze vast reisgenoten, adhd,3opreis,edjo,de bosjes en IMCF hebben we de “makkelijke” roite genomen.  De eerste groep ging na 30 km de woestijn in en wij na 100 km.  De eerste groep gedag gezegd en na 100 km was het zover. De banden een stuk leeg laten lopen en toen… moesten we wachten.  Het leger vond het geen goed idee dat er twee apparte groepen de woestijn in zouden gaan. Twee uur later kwam de eerste groep aan en we konden nu dan toch echt de woestijn in.  Het begin was een beetje voorzichtig maar na niet al te lange tijd was iedereen aan het crossen. De mannen onder ons dan. Een soort cartbaan in het groot zeg maar. De personen auto’s hadden het wat zwaarder en moesten regelmatig uit het zand getrokken worden.  Appie heeft goed gewerkt en hij was toe aan een welverdiende nachtrust .  Tegen de schemering het tentenkamp opgezet en rond de vuurpot gezellig gegeten en gedronken. Helaas was er een klein zandstormpje tijdens het koken en de maaltijd met zand was erg smakelijk.  We hadden een wens ballon meegenomen en samen met Ed en Jos hebben we deze opgelaten.  Een mooi gezicht van die zwevende lantarens boven de uitgestrekte sahara.  Na een goede nachtrust zijn we vertrokken naar het tweede deel van het sahara avontuur, met uitzicht op een duik in zee.  Het terrein was iets zwaarder dan de eerste dag en de personenauto’s hebben zwaar geleden. Als je je auto heel wil houden dan is dit geen goed idee.  Na uren crossen met temperaturen boven de 55 graden zie je de zee.  Het was vies, het was lauw maar oh zo heerlijk.  Nu nog een paar kilometer (100) en dan komen we in het reservaat waar we aan het strand wild mogen kamperen.  De plek is uitgezocht de bikini gaat aan en plonsen maar. Dit water is schoon en koel, bijna orgasmisch als je het water in duikt.  De tent opzetten doen we later!

Ik moet een ode brengen aan klaartje, klaartje is de geit, die de eerste dag vastgebonden in een zak boven op de auto van team vis heeft doorgebracht.  Ik wilde haar redden, bevrijden, water en eten geven. Maar waar laat je een geit middenin de woestijn zonder water en eten.  Klaartje is op de eerste avond in de woestijn door de drie gidsen geslacht. Wel halal natuurlijk. Klaartje ik zal je nooit vergeten. 


 


Comments




Leave a Reply